Muziekjaar 2025 voltrok zich als een compleet mensenleven. Van nieuwe, veelbelovende artiesten die ter wereld kwamen tot het overlijden van iconen als Rob de Nijs, George Kooymans, Ozzy Osbourne en Marianne Faithfull. We vonden met Kensington oude vrienden terug die we uit het oog waren verloren, we zeiden vaarwel tegen KANE en leefden mee met het emotionele jaar van Suzan & Freek. In deze serie blikt de redactie van Nieuweplaat terug op het afgelopen muziekjaar. Wat waren hoogtepunten? En wat viel juist ontzettend tegen. Vandaag de terugblik van recensent Rob In der Maur.
Mijn ontdekking
Ik had nog nooit gehoord van caroline, maar de achtkoppige band kreeg het voor elkaar om met hun onconventionele post-rock op het tweede album caroline 2 mij vanaf het eerste nummer direct Total Euphoria te bezorgen. Het bewijs dat muziek, hoe onsamenhangend en vervreemdend soms ook, altijd wel een bepaalde snaar weet te raken. En dat wist de band later in het jaar live, in Paradiso’s Tolhuistuin, onder het kritische oog en oor van ondergetekende en collega-recensent Jacques meer dan waar te maken.
Mijn tegenvaller
Dat experimenteel soms ook helemaal verkeerd kan uitpakken bewees BIG|BRAVE. Met OST bracht de band een soundtrack uit voor een film die nog gemaakt moest worden. Op zich een concept dat tot de verbeelding spreekt, maar in de uitvoering volledig de plank missloeg. Ook na de nodige meerdere tenenkrommende luisterbeurten die voor een goede recensie noodzakelijk zijn, viel er kop noch staart aan het album te ontdekken. Laat staan hoe je op basis het album een bijpassende film zou kunnen maken. Mislukt experiment dus.
Mijn muziekmoment
Ik ben dit jaar vaker naar concerten gegaan dan voorgaande jaren en dat waren allemaal muziekmomenten om te koesteren. Het al gememoreerde caroline, Arooj Aftabs concert in de buitenlucht in het Goffertpark, de uitvoering van Steve Reichs Music for 18 Musicians door Het Muziek + HIIIT als één van de openers van ADE in het Muziekgebouw…
Maar niets kon tippen aan Radiohead in Berlijn op 11 december. Na zeven jaar radiostilte was daar eerst een onverwachte release van een live-versie van Hail To The Thief. En vervolgens de aankondiging van een Europese tour met twintig concerten verdeeld over vijf steden. Een moeizame maar eerlijke procedure om kaartjes te bemachtigen was succesvol doorlopen. De spanningsopbouw naar het uiteindelijke concert was optimaal met YouTube- en Instagram-footage uit Madrid, Bologna en Londen en de immer veranderende setlist als rode draad. En het uiteindelijke concert, met persoonlijke hoogtepunten als Kid A, Exit Music (for a film), Videotape, Nude en The National Anthem: weergaloos. Of het een ‘greatest hits’ show was als aankondiging van een naderend afscheid van de band? Dat zal de tijd leren. Wat resteert zijn herinneringen aan meerdere momenten van gelukzalig muziekgenot waarvoor elke keer gold: For a minute there, I lost myself… En dat ondanks het ontbreken van Karma Police op deze gedenkwaardige avond.
Mijn album
Mijn ontdekking van het jaar caroline 2, FKA twigs met Eusexua, Dijon met zijn door Frank Ocean en Prince geïnspireerde Baby, Ethel Cain met haar liefde voor Willoughby Tucker, DJ Koze met zijn originele en fijne dansmuziek die ons kan horen … Allemaal kandidaten voor het album van het jaar, maar toch haalden al deze albums het niet bij het alom bejubelde LUX van ROSALÍA. Zelden zo’n weergaloze combinatie van pop en klassiek gehoord.
Mijn top 25
Als muziek- en muzieklijstjesliefhebber houd ik al langere tijd wekelijks een gerangschikt lijstje bij van tracks en albums die ik op dat moment het meest waardeer. Een top 25 ophoesten aan het einde van het jaar is daarom ‘a piece of cake’. (Shameless plug voor geïnteresseerden: “there is an app for that”… chartyourmusic.com)
Hier kijk ik naar uit voor 2026
Uit de lijst met aangekondigde albums voor 2026 is mijn focus gericht op Mandy, Indiana. Na hun I’ve Seen A Way uit 2023 zijn de verwachtingen hooggespannen. Maar ben ook benieuwd naar Flea’s jazz-escapades. En vanzelfsprekend de live performances van ROSALÍA (april) en FKA twigs (juni) in de Ziggo Dome.
Maar zoals ieder jaar hoop ik ook komend jaar weer verrast te worden door nieuwe muziek van artiesten waarvan ik heb bestaan nog niet kende. Dat blijft toch altijd het leukst.
