Billie Eilish zoekt een opvolger. Haar Hit Me Hard And Soft werd door redactie van Nieuweplaat verkozen tot het beste album van 2024. Wie staat er in 2025 bovenaan de lijst? En wie hebben er nog meer een eervolle plek in de top 10 bemachtigd? Je leest het hieronder.
10. Deftones – Private Music
Deftones heeft twee decennia geduld moeten hebben, maar nu heavy rock weer helemaal hot and happening is, profiteert de band rond Chino Moreno en Stephen Carpenter volop mee. Vooral dankzij TikTok is er een compleet nieuwe generatie in aanraking gekomen met de alternatieve metal van Deftones en is de populariteit van de band groter dan ooit. En precies op het moment van die hernieuwde aandacht weet Deftones met private music zijn beste album sinds White Pony (2000) uit te brengen. Nummers als infinite source en my mind is a mountain nestelen zich gelijk aan de top van de Deftones-discografie. De band klinkt op private music zó overtuigend dat bij het luisteren naar het nummer cut hands zelfs het volledig afgeschreven nu-metalgenre opeens weer relevant wordt. Deftones levert wanneer het moet met een album dat weer minstens twee decennia meekan. (Ivo Terpstra)
9. Kali Uchis – Sincerely,
Heavy rock mag dan hot and happening zijn, toch staat er een treetje hoger ‘gewoon’ een plaat vol soul- en r&b-invloeden. Kali Uchis doet het maar haar liefdevolle en oprechte Sincerly,, waarvan de songtitels zich lezen als een poëziealbum: Heaven is a Home; Sugar! Honey! Love; For: You; Silk Lingerie; Angels All Around Me. ‘Sincerely, van Kali Uchis is niet zomaar een feelgood album; de muziek is zoet, zwoel, hoop- én liefdevol, terwijl de arrangementen continu voor vlinders in de buik zorgen’, benadrukt recensent Jacques van der Himst.
8. Clipse – Let God Sort Em Out
Wie kende Clipse eigenlijk nog? Het legendarische rapduo keerde na een break van zestien jaar terug met nieuwe muziek. Ook al waren ze uit het oog, al gold dat voor de ene broer minder (Pusha T) dan voor de andere (No Malice), ze kwamen heel snel weer terug in ons hart met het fantastische Let God Sort Em Out. Uit de recensie: ‘Het is eigenlijk ontzettend knap dat het duo, zonder iets aan hun identiteit te veranderen, zo modern klinkt. Dat de rappers nog altijd relevant zijn, bewijzen ze niet alleen met hun muziek, maar ook in aanloop naar dit album gaven zij een goed voorbeeld hoe je momentum kunt creëren.’
7. Tom Odell – A Wonderful Life
Tom Odell draait inmiddels al een kleine vijftien jaar mee. Hoewel hij eigenlijk nooit meer een single heeft gehad die zo’n hit werd als zijn debuut Another Love, raakt de Engelse zanger zijn toehoorders nog altijd met zijn muziek. Het album A Wonderful Life is een toonbeeld van zijn klasse en fraaie composities. Uit de recensie: ‘A Wonderful Life is een pracht van een plaat geworden die Tom Odell laat klinken zoals velen hem het liefst horen: doordrenkt met emotie, drama en intens overtuigend.’
6. caroline – caroline 2
Wat albumtitels betreft stopt caroline er niet heel veel moeite in, maar gelukkig is dat wel anders bij de muziek die de band uit Manchester voorschotelt. Wat net zoals caroline (1?) is ook caroline 2 een plaat waar de klasse van af druipt. Zo vindt ook recensent Rob In der Maur. ‘De band caroline bewijst met zijn tweede album caroline 2 dat muziek, hoe onsamenhangend en vervreemdend soms ook, altijd wel een bepaalde snaar weet te raken. En dat dus onconventionele post-rock uiteindelijk tot totale muziekeuforie kan leiden.’
5. Pommelien Thijs – Gedoe
Prachtig Vlaams gezang betovert Nederland. Pommelien Thijs is inmiddels veel meer dan het meisje dat ooit een duet zong met Jaap Reesema. Sterker nog, op dit moment lijkt de Belgische populairder bij ons dan Reesema zelf. Het succes van haar album Gedoe onderstreept dat nog maar eens. Recensent Maya Merkelbagh: ‘Fan van Pommelien Thijs was ik al, maar haar nieuwe album Gedoe zorgt er alleen maar voor dat ik meer wil. Het is anders dan haar voorgaande muziek, hierdoor hoor je dat ze haar eigen stijl echt heeft gevonden!’
4. Sef – Lieve Monsters
Nog een keer Nederlandstalig, maar nu ook vanuit Nederland! Sef legt beslag op de vierde plaats met zijn album Lieve Monsters. Het zette een mooi – bijna harmonieus gebracht – protestalbum in elkaar. Uit de recensie: ‘De mensheid kan nog net op tijd zijn voor de verandering en de profetie op oeps voorkomen. Een nieuw begin. Misschien eindigt Sef hierom het album wel met exact dezelfde woorden als waarmee hij het begon. Alsof het tijd is om al zijn angsten plaats te laten maken voor hoop.’
3. FKA twigs – Eusexua
Ze gaf geweldige shows op Down The Rabbit Hole en uiteindelijk ook Lowlands, die helemaal opgehypt waren door de release van haar album Eusexua. ‘Een fenomenaal statement van het multitalent en de kameleon die ze is’, zo stond er in de recensie van Rob In der Maur begin dit jaar. Recensent Kasper Hermans schaart zich elf maanden later nog altijd achter die woorden. ‘Een heerlijke trip, die veel beter werd dan ik ooit had durven dromen. Ik had niet per se iets met FKA twigs, maar dat veranderde tijdens de eerste luisterbeurt van Eusexua razendsnel.’
2. Lorde – Virgin
Na Kali Uchis, Tom Odell en FKA twigs is Lorde alweer de volgende artiest die begin jaren ’10 internationaal doorbrak in deze lijst. ‘Op Virgin vertelt Lorde over haar zelfontdekking op het gebied van gender, het einde van een relatie en een verhuizing naar New York op een manier die alleen Lorde kan’, vertelt spotter Koen Verhulst. ‘Met beeldende lyrics en sprekende metaforen die het verhaal vertellen van een vrouw die sterk staat op zichzelf, verpakt in een erg gave industrial sound. Virgin heeft een sterk contrast met Lorde’s vorige album, Solar Power, qua esthetiek en sound, maar is naar mijn mening minstens net zo goed.’ Met haar prachtige Virgin kwam Lorde heel dicht bij de overwinning.
